Interview met Fatima Erraiss

In het oude pand van de voormalige zeepfabriek in Nieuwegein werkt het Circulair Textiel Atelier aan een nieuwe modecollecties van resttextiel. Zo geven ze onverkochte voorraadkleding een tweede kans en dragen ze bij aan een circulaire textielketen.

We spreken met Fatima Erraiss, oprichter van het Circulair Textiel Atelier, over circulaire fashion, de kansen die nieuwe wetgeving biedt en haar ambitie om textielafval én sociale uitdagingen tegelijk aan te pakken.

Wat doet het Circulair Textiel Atelier?

“Wij produceren hoogwaardige circulaire fashion,” vertelt Fatima. “Dat doen we door te werken met reststromen en onverkochte voorraden van modemerken. Die materialen, doorgaans van goede kwaliteit, krijgen bij ons een tweede leven in nieuwe collecties, die vervolgens weer door het merk zelf worden verkocht.”

Dit gaat zowel om onverkochte- als afgekeurde kleding. “kleding kan bijvoorbeeld worden afgekeurd omdat er een knoop ontbreekt. Die kleding blijft vervolgens maanden in een magazijn liggen. Vaak kunnen wij dat eenvoudig herstellen, zodat het product alsnog verkocht kan worden.”

Het atelier werkt hiervoor samen met verschillende merken, waaronder het Nederlandse modemerk 10DAYS en jonge duurzame labels. Samen onderzoeken zij hoe bestaande materialen kunnen worden verwerkt tot nieuwe collecties die passen binnen de uitstraling van het merk.

“Bedrijven komen vaak naar ons toe omdat ze een oplossing zoeken voor hun reststromen of onverkochte voorraad. Soms denken ze dat wij die materialen opkopen, maar dat doen we niet. Onze kracht zit juist in het verbinden van partijen. We brengen merken, ontwerpers en ateliers samen om van bestaande materialen weer verkoopbare producten te maken. Zo laten we zien dat er een business case is voor circulariteit in de mode-industrie.”

Nieuwe regelgeving zorgt voor beweging

Volgens Fatima staat de textielsector op een kantelpunt. “Jarenlang lag de focus vooral op duurzamer produceren, maar nu zie je dat de regelgeving verandert. Bedrijven worden steeds nadrukkelijker verantwoordelijk voor wat er met hun producten gebeurt aan het einde van de levensduur.”

Ze verwijst daarbij naar de uitgebreide producentenverantwoordelijkheid (UPV), een regeling die producenten verplicht verantwoordelijkheid te nemen voor het inzamelen, recyclen en verwerken van afgedankte producten.

“Fashion bedrijven moeten steeds beter kunnen aantonen wat er met hun producten gebeurt. Ze kunnen zich daar niet meer achter verschuilen. Er moeten cijfers op tafel komen over afvalstromen en hergebruik. Daardoor ontstaat er ook meer behoefte aan oplossingen zoals wij die bieden.”

Volgens Fatima biedt die ontwikkeling kansen om op te schalen. “Dit is het moment waarop circulaire productie van een niche naar een serieus onderdeel van de markt kan groeien.”

Een circulaire arbeidsmarkt voor textiel

Naast het omvormen van de mode-industrie, heeft Circulair Textiel Atelier een sociaal-maatschappelijke ambitie: het creëren van kansen voor vrouwen met een migratieachtergrond, statushouders en andere mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.

“Ik wil niet alleen producten maken, maar ook mensen opleiden. Dat zij begrijpen hoe circulaire fashion werkt, hoe je van een reststroom weer een nieuw product maakt en hoe zo'n circulaire keten functioneert.”

Daarvoor werkt Fatima onder andere samen met lokale initiatieven en gemeenten. Haar doel is om mensen niet alleen vaardigheden aan te leren, maar hen ook daadwerkelijk perspectief te bieden op werk binnen de sector.

“Ik zie veel projecten waarin mensen een cursus volgen, maar daarna niet verder komen. Juist die verbinding naar werk vind ik belangrijk. Als je mensen opleidt, moet er ook een plek zijn waar ze die kennis kunnen inzetten.”

Circulair Textiel Atelier bij Circulair Utrecht

Circulair Textiel Atelier huist veel kennis en ervaring op gebied van circulaire modeproductie, sociale impact en ketensamenwerking. “Ik sta altijd open om kennis te delen of mee te denken met andere organisaties die stappen willen zetten op dit vlak. Uiteindelijk hoop ik op een regionaal netwerk van ateliers, ontwerpers, merken, gemeenten en onderwijsinstellingen die samen een circulaire textielketen vormen.”

Ook ziet Fatima kansen voor een centrale plek waar productie, reparatie, kennisdeling en ontmoeting samenkomen. “Een ontmoetingsplek waar consumenten binnenlopen, waar kleding wordt gerepareerd, waar mensen leren hoe circulaire mode werkt en waar nieuwe collecties ontstaan uit bestaande materialen. Het is niet in wat je zegt maar in wat je doet ben je een voorbeeld en dat lijkt me mooi.”